جزیره مجنون

سرود میلاد

ای هجر تو آتش زده بر جان جهانی

باز آ که جهان است تو را سوخته جهانی

دادیم اگر نسبت روی تو به خورشید

کوته نظری بوده که خود بهتر از آنی

وصف تو شنیدیم و دل و دین به تو دادیم

آری دل و دین می بری از خلق جهانی

ای جان جهان پرده ز رخسار برانداز

کز آتش هجران تو جهانی به جهانی

خلق دو جهان آمده در سایه جودت

نامت همه جا هست و تو بی نام و نشانی

تو مظهر الطاف خداوند کریمی

تو علت ایجاد همه کون و مکانی

تو راز خدایی که به هر کس نتوان گفت

در وصف تومن هر چه بگویم به از آنی

امین اله خداوردی

+ نوشته شده در پنجشنبه 15 مرداد1388ساعت 12:32 توسط حسن خداوردی |

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک کویر می کرد .

کاش دلها آنقدر خالص بودند که دعاها قبل پایین آمدن دستها مستجاب

می شدند .

کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشنا تر بود .

کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی سپرد .

کاش در قاموس غصه ها

شکوه لبخند در معنی داغ اشک گم نمیشد .

کاش مرگ معنای عاطفه را می فهمید کاش کاش کاش . . . . . .

+ نوشته شده در جمعه 2 مرداد1388ساعت 10:56 توسط حسن خداوردی |