| تبليغات | X |
|
خداوندا.....
تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است
چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است.... خداوندا ...
تو چگونه زیستن را به من بیاموز من چگونه مردن را خواهم آموخت...
دکتر علی شریعتی
+ نوشته شده در یکشنبه 25 فروردین1387ساعت 23:44 توسط حسن خداوردی
|
سلام
این نوشته رو برای کسی میزارم که خودش و بنده سراپا تقصیر معرفی کرده
ببخشید شما؟؟؟
هیچ آدرسی ندادی ؟! یه سر بیا مثل مرد خودت و معرفی کن منتظرم..... یا حق
+ نوشته شده در شنبه 24 فروردین1387ساعت 23:59 توسط حسن خداوردی
|
نیم قرن زندگی سی طی شد و چل رفت وبه پنجاه رسیدیم در یک مژه بر هم زدن این راه بریدیم این مانده به یادم که درین عمر سبک سیر چیزی که از آن بتوان یاد کرد ندیدم چون مردمک دیده درین خانه دلتنگ یک عمر دویدیم و به جای نرسیدیم افسوس که نه میوه به دست آمد و نه گل چندان که از این شاخه بدان شاخه پریدیم گفتیم سخن ها و شنیدیم سخن ها افسوس !چه گفتیم؟ دریغا چه شنیدیم؟
+ نوشته شده در جمعه 23 فروردین1387ساعت 23:23 توسط حسن خداوردی
|
چه کنم؟ منم و یک دل حساس ،خدایا چه کنم یک دل خسته و یک شهر تمنا، چه کنم همه شورم ،همه عشقم،همه سوزم ،همه درد عاشقم ،عاشقم ای راحت دلها ،چه کنم نگه گرم تو در دیده معصوم تو بود که فرو بست مرا دیده زدنیا ،چه کنم عاشقم ،عاشق زیبایی و اخلاص و صفا ای صفا پیشه خوش صحبت زیبا، چه کنم
فرصت اندک و امید درازی ست مرا گر سراپا نشوم چشم تماشا ،چه کنم تو شکیبا شوی از صد چو من ای ماه ،ولی نشود خاطر من از تو شکیبا ، چه کنم بهر یک بوسه جدل بود ترا با دل خویش گر وصالت طلبد این دل شیدا ،چه کنم دیشب ای عطر گل، ای نور مه از پیش نظر رفتی و نعره زدم من که : خدایا چه کنم تو برفتی و ز هجرت دل بیمار گریست آسمان هم به گرفتاری من زار گریست پژمان بختیاری
+ نوشته شده در چهارشنبه 7 فروردین1387ساعت 23:32 توسط حسن خداوردی
|
|
درباره وبلاگ 
|
